Ana Sayfa » Yayın Arşivi » Türk Otolarengoloji Arşivi » 1984 » İşitme Kayıplarının Topografik Tanısında Objektif Odyometri Metodları
 

İşitme Kayıplarının Topografik Tanısında Objektif Odyometri Metodları

Cevanşir B., Akmandil A., Kösemen H., Biliciler N., Tınaz M., Başerer N.

Bu bildirinin aslı 7 sayfa ve 6 kaynaktan oluşmaktadır. Bu tebliğde değişik tiplerdeki işitme kayıplarını özellikleri belirtildi, objektif impedans odyometri metodları ve bu metodlarla söz konusu işitme kayıplarının tanısı anlatıldı. Bulgular ayrı ayrı verildi. İşitme kayıplarının topografik tanısında günümüz modern odyoloji metodları büyük kolaylıklar getirmiştir. Günümüzde işitme kaybında patolojinin topografisine göre işitme kayıpları sınıflandırılmaktadır. Orta kulak tipi itişme kayıpları, iç kulak tipi işitme kayıpları, periferik ve santra nöral tip işitme kayıpları buna örnektir. Objektif odyometri metodları olgunun fizyolojik fonksiyonlarını elektronik aygıtlar yardımıyla analiz ve sentez edilmeleri suretiyle elde edilen verilere dayanır. Diğer bir deyimle olgu stimulus ile uyarılarak vereceği cevaba göre tanıyabilme prensibi dışındaki metodlardır. Bunların başında impidans odyometrisi ve ERA gelir. Objektif impedans ölçümleri statik komplians, rölatif komplians ve akustik test ölçümlerinden ibarettir. Statik Komplians Ölçümleri: Statik komplians ölçümleri aslında orta kulak mobilitesinin ölçümüdür. Tek başına tanıda değeri yoktur. Timpanogram ile birlikte değerlendirilir. Ancak kabaca orta kulak tipi işitme kayıplarında sıklıkla komplians değerleri düşüktür diyebiliriz. Rölatif Komplians Ölçümleri (Timpanogram): Akustik köprü kurulduktan sonra değişik basınçlarda elde edilen değişik komplians değerlerinin tümüne verilen addır. Bu değerleri dikeyde değişken komplians değerlerini gösteren bu tip çizimler Timpanogram adını alırlar. Art: Akustik refleks testi kısaca impedans odyometrisi ile uygulanan ve her iki kulakta m. Stapedius adalesini senkron olarak kasılmasının balan metreye yansıması olarak tarif edebiliriz. Stimulus pür ton olabileceği gibi WN de olabilir. Normalde pür ton stimuus için refleks eşiği 85-95 dB HL iken WN stimulus için 65-75 dB HL'dir. Çeşitli tiplerdeki işitme kayıplarında topografik tanı için ART'de stimulus götürücüsü 8. sinir, getiricisi ise 7. sinirdir. Pür ton stimulus ile muhtelif frekanslarda elde edilen refleks eşiklerini ortalama değer WN refleks eşiğine 20 dB'den daha az bir değerde yaklaşırsa DSLT veya FTGT müsbettir ve iç kulak tipi işitme kaybı söz konusudur. Bundan başka santral işitme kayıplarında yalancı Metz pozitif olarak bulunur. Ancak işitme kaybı iç kulak tipi mi yoksa santral nöral mi olduğu DSLT veya FTGT yardımı ile açıklığa kavuşur. Yine bunlardan başka refleks dikey testi uygunlanır ki periferik nöral işitme kayıplarında tanı için çok önemlidir. Şu ana kadar izah etmeye çalıştığımız objektif odyometri metodları ve işitme kayıplarıyla olan ilişkisini kliniğimiz odyometri arşivinden aldığımız odyometre örnekleri ile pratik olarak izah etmek ve objektif tanı metodlarının kesine yakın bilgiler verirken bazı nörolojik problemlere de ışık tutabileceğini belirtmek isterim.

Türk Otolarengoloji Arşivi 22 (Supl.)/88-89

Ara İstanbul KBB BBC Uzmanları derneği ve TKBBV ortak bilimsel toplantısı
Kozyatağı Hilton Otel
6
2017
Nis 3. İLKBAHAR TOPLANTISI
Belek/Antalya
12
2018
Ağu 3.ERA-SUMMIT
Kiev/Ukrayna
28
2018
Eki MEDITRIO 3
Girne/KKTC
4
2018
KBB Dernek   | KBB Yeterlik Kurulu   | Kullanım Şartları
 LookUs & Online Makale