Ana Sayfa » Yayın Arşivi » Türk Otolarengoloji Arşivi » 1984 » Burun ve Paranazal Patolojide Tanı Metodu Olarak Radyoloji ve Diğer Fiziksel Yöntemler
 

Burun ve Paranazal Patolojide Tanı Metodu Olarak Radyoloji ve Diğer Fiziksel Yöntemler

Etaner R., Savaş İ., Çilingiroğlu T., Değer K., Aktar C., Cantez S.

Bu tebliğin aslı 8 sayfa, 18 fotoğraf ve tablo ile 10 literatürden oluşmaktadır. Burun ve paranazal sinüslerin patolojisinde tanı metodu olarak en çok kullanılan yöntem radyolojidir. Radyolojinin uzun yıllar içinde gelişmesi ve tomografiyi de tanı metodlarına dahil etmesine rağmen yeni metodlara olan ihtiyaç giderilememiştir. Son yıllarda büyük aşama gösteren kompüter, tıbbi araştırma metodları arasına girmiş ve kompüter tomografi ile birçok patoloji hakkında karar verilebilmiştir. Ayrıca tanı metodları arasına ultrasonografiyle radyoizotoplar da girererek, hekimin teşhis olasılıklarını arttırmıştır. Bu yazıda, kompüter tomografi, ultrasonografi ve radyoizotopların kulanılma prensipleri ile tanıda getirdikleri kolaylıkları açıklamak istiyoruz. KOMPÜTER TOMOGRAFİ: İlk olarak Kuzey Amerika'da 1973 yılında nörolojik bilimlerde beyin için kullanılan bu yöntem daha sonra vücudun her bölgesi için, bu arada paranazal sinüsler için de kulanılmaya başlanmıştır. Kompüter tomografide, mutad röntgen ile elde edilen grafilerin aksine, dokulara giren ve çıkan röntgen şua, gaz ya da kristal yarıcılar tarafından ölçülür, yani görüntü metamatiksel olarak hesaplanır. Aksial ve koronel olmak üzere 2 ayrı kesit halinde incelenebilen paranazal sinüslerin kompüter tomografik incelemesinde fasial deformitelerin tayini, hastalıkların lokal ve kranial yayılmasının tayini yapılabilir. RADYOİZOTOPLAR: Nükleer tıp, çeşitli radyoaktif ilaçların kullanılması ile bazı organlarda, radyoaktif ilaçların birikmesi ve itrahları sonucunda özel değerlendirilebilen imajların oluşması ile tanıya gitmektir. Radyonükleidlerin kronik imajı tekniğinin fasial kemiklerin ve paranazal sinüslerin durumunun tayininde teşhis eğeri vardır. Paranazal bölge tümörleri ile kronik sinüzitin ayırtedilmesi için "gallium scan" önerilmiştir. Gallium tümörlerde tutulur. ULTRASONOGRAFİ: Nöroloji, osstetrik ve jinekoloji, oftalmoloji ve otolarıngolojide gittikçe daha fazla kullanılmaya başlayan ultrasonografi, orta kulak patolojilerinde, karotis arterleri, vokal kordlar ve farenks duvarı fonkisonlarının incelenmesinde ve maksiller sinüs patolojilerinde ayırcı tanıda en uygun ve faydalı yol olarak yaygınlaşmaktadır.Maksiller sinüs patolojilerinde 5-20 megahertz ultrason kullanılmaktadır. Tatbik edilme kolaylığı, neticeyi anında izleyebilmeye imkan vermesi, defalarca uygulanabilme özeliği, % 84'e varan doğrulukta sonuca ulaşması nedeniyle gittikçe daha yaygın olarak kullanılmaktadır.

Türk Otolarengoloji Arşivi 22 (Supl.)/113-114

Ara İstanbul KBB BBC Uzmanları derneği ve TKBBV ortak bilimsel toplantısı
Kozyatağı Hilton Otel
6
2017
Nis 3. İLKBAHAR TOPLANTISI
Belek/Antalya
12
2018
Ağu 3.ERA-SUMMIT
Kiev/Ukrayna
28
2018
Eki MEDITRIO 3
Girne/KKTC
4
2018
KBB Dernek   | KBB Yeterlik Kurulu   | Kullanım Şartları
 LookUs & Online Makale