Ana Sayfa » Yayın Arşivi » Türk Otolarengoloji Arşivi » 2002 » Supratip Saddle Nose Deformitesinin Lateral Krus Rotasyonu (Flying Wings) ile Tamiri
 

Supratip Saddle Nose Deformitesinin Lateral Krus Rotasyonu (Flying Wings) ile Tamiri

Akkuzu B., Ergin N. T., Genç E.

Supratip saddie nose olgularının büyük bir kısmının etyolojisinde eksternal travma veya septal kıkırdağın aşırı rezeksiyonu bulunmaktadır. Defektin tamirinde otojen kıkırdak greftler, homogreftler, ksenogreftler ve allaplastik materyaller kullanılabil. mektedir. Bu çalışmada alar kıkırdak lateral kruslarının defekt bölgesine rotasyonunu (flying wings) içeren teknik tariflenmiş; postoperatif takip süresi minimum 3 ay olan 16 olgunun sonuçları tartışılmıştır. Hastaların 14'ünde (%87.5) cerrahi tekniğin tatmin edici sonuçlar verdiği gözlenmiştir. Kolayca erişilebilen otojen bir kıkırdak kullanılması tekniğin avantajlarından bir tanesidir. Lateral krusların rhinion'a rotasyone edilmesi burun kıkırdak dorsumunu güçlendirir ve uygun bir estetik görünüm sağlar. Burun tipi düşüklüğüne sahip bazı hastalarda flebin traksiyon etkisinden de faydalanmak mümkündür. Tekniğin rölatif kontrendikasyonları arasında hastaların kısa nazal kemiğe ve/veya kısa lateral krusa sahip olmaları ile daha evvel rinoplasti geçirmiş olmaları bulunur. Açık teknik rinoplasti yaklaşımı lateral krus ve septuma geniş ekspojur sağlayarak operasyonu kolaylaştırır. Flying wings tekniğini rinoplasti ve sekonder septoplasti gibi ek müdahalelerle kombine etmek de mümkündür.

The Lateral Crus Rotation Technique (Flying Wings) in the Correction of the Supratip Saddie Nose Deformity

Akkuzu B., Ergin N. T., Genç E.

Supratip saddie nose usually occurs by a trauma or by excessive resection of the septal cartilage. The techniques to correct saddie nose deformity include the use of free cartilage transplants, homografts, xenografts and alloplastic materials. In this study a procedure of rotating a part of the lateral crura of the alar cartilages (flying wings) into supratip saddie nose is described and the results of 16 patients with aminimum follow-up of 3 months are discussed. A total number of 14 (87.5%) patients have satisfactory corrections of the supratip saddie nose deformity. Advantage of the technique is the use of autogenous, local cartilage, which is easily accessible and expandable. Rotating the lateral crus gives a strong and reliable supratip support. Additionally, upward traction effect of the technique can be used in some patients who have drooping nasal tip. Patients with sh ort nasal bone and short lateral crus, and patients with previously performed rhinoplasty are the relative contraindications of the flying wings technique. External approach via midcolumellar incision makes possible direct visian, with a wide exposure of both lateral crus and the septum. The flying wings technique can be incorporated easily into a partial or complete rhinoplasty and secondary septoplasty.

Türk Otolarengoloji Arşivi C:40 S:1 Syf:41

Ara İstanbul KBB BBC Uzmanları derneği ve TKBBV ortak bilimsel toplantısı
Kozyatağı Hilton Otel
6
2017
Nis 3. İLKBAHAR TOPLANTISI
Belek/Antalya
12
2018
Ağu 3.ERA-SUMMIT
Kiev/Ukrayna
28
2018
Eki MEDITRIO 3
Girne/KKTC
4
2018
KBB Dernek   | KBB Yeterlik Kurulu   | Kullanım Şartları
 LookUs & Online Makale