Ana Sayfa » Yayın Arşivi » Türkiye Kliniklieri KBB Dergisi » 2007 » Obstrüktif Uyku Apnesi Sendromu’nda Tedavi: Maksillomandibuler Cerrahi
 

Obstrüktif Uyku Apnesi Sendromu’nda Tedavi: Maksillomandibuler Cerrahi

Erdem T.

Obstrüktif Uyku Apnesi Sendromunun (OSAS) önemi, son yıllarda gittikçe artan oranda anlaşılmaya başlanmıştır. Bu hastalık uyku esnasında solunumsal eforunun sürmesine rağmen hava akımını azaltan ya da tamamen durduran tekrarlayıcı epizodik farengeal hava yolu kollapsı ile karakterizedir. Tedavinin planlanması esnasında oldukça kapsamlı ve multidisipliner bir yaklaşım gerekmektedir. Kraniyomaksilofasiyal anormallikler OSAS’ın bilinen önemli risk faktörlerinden birisini oluşturmaktadır. Maksillomandibuler bölgedeki yetersizlik farengeal mesafedeki hava yolunun tıkanıklığına neden olabilir. OSAS hastalarında üst solunum yolunun daralması dışında havayolu dinamiklerinde de bozulmalar olduğu bilinmektedir. OSAS’ın ortaya çıkmasında lateral farengeal duvarların kollapsının önemi belirtilmiştir. Bu durum “gevşek havayolu” terimiyle tanımlanmış, dil ve farengeal duvarların solunum esnasındaki kollapsibilitesini ve çökmesini tarif etmektedir. Maksillomandibuler ilerletme (MMİ) cerrahisinin, havayolu boyutlarını ve velofarengeal ve suprahyoid kasların gerginliği artırarak havayolu kollapsibilitesini azatlığı saptanmıştır. Daha sonra maksillomandibuler yetmezliği olmayan olgularda da eş başarı oranıyla MMİ önerilmiştir. MMİ’nin %96-100 oranında OSAS tedavisinde başarılı olduğu çeşitli defalar gösterilmiştir. OSAS tedavisinde maksillomandibuler bölgeye yönelik cerrahiler arasında son yıllarda kullanılmaya başlanan tekniklerden birisi de maksillomandibuler distraksiyon osteogenezisidir. Bu yöntemde kullanılan osteotomilerin daha az travmatik olması önemli bir avantajdır. Maksilla ile mandibulanın beraberce genişletilmesinin OSAS üzerine olumlu etkileri saptanmıştır. Dil postürü ve uygun dental okluzyon için maksilla yanında mandibulanın da genişletilmesinin önemli olduğu düşünülmektedir.

Treatment Of Obstructive Sleep Apnea Syndrome: Maxillomandibular Sur-Gery

Erdem T.

Obstructive sleep apnea is caused by repetitive collapse and blockage of the upper airway, usually behind the tongue base and sometimes the soft palate while asleep. Comprehensive evaluation of and treatment planning for OSAS (obstructive sleep apnea syndrome) cases require a multidisciplinary team approach. Craniomaxillar abnormalies are important as underlying contributors. Recognizing that maxillary and mandibular deficiency was identified in OSA patients, the simultaneous advancement of the maxilla and the mandible has been advocated in the management of OSA. It is well known that in addition to having a decreased airway dimension patients with OSA have abnormalities in airway dynamics: a “floppy airway” due to increased collapsibility of the tongue and pharyngeal walls. It has been postulated that in addition to enlargement in the airway dimensions, the collapsibility of the airway is decreased due to increased tension of the velopharyngeal and suprahyoid musculatures after MMA (maxillomandibular advancement). Apparent improvements have been provided by MMA in cases having normal upper airway anatomy later. In literature, it has been shown that the MMA surgery is definitive therapy alone in 96-100% of patients with OSAS. Maxillomandibular distraction osteogenesis (MMDO) is one of the recent advancements in OSAS surgery. In this surgery, maxillary and mandibular bones are expanded by using distraction osteogenesis technique. Simple and less traumatic osteotomies are very advantageuos for postoperative healing. Early results are promising in cure of OSAS.

Türkiye Kliniklieri KBB Dergisi 2007,3(23):105-110

Nis 4. İlkbahar Toplantısı
Antalya
18
2019
Haz ERA International Symposium on Asthma and Rhinitis
Sicily
13
2019
Eki Medi Trio 4
Cratos Premium Hotel - Girne KKTC
3
2019
Kullanım Şartları
 LookUs & Online Makale