Ana Sayfa » Yayın Arşivi » KBB İhtisas Dergisi » 2000 » Akustikofasyal Pediküle Retrosigmoid ve Retrolabirenter Yaklaşımların Anatomik Olarak Karşılaştırılması
 

Akustikofasyal Pediküle Retrosigmoid ve Retrolabirenter Yaklaşımların Anatomik Olarak Karşılaştırılması

Muş N., Yetişer S.

Amaç: Posterior fossa yaklaşımı günümüzde sık kullanılan cerrahi yöntemlerden biridir. Bu sahaya yaklaşımda kullanılan iki temel yol retrosigmoid ve retrolabirenter yoldur. Bu çalışmada, özellikle akustikofasyal pedikül ile her iki yaklaşımda karşılaşılan posterior fossadaki anatomik yapılar arasındaki ilişkiler ve cerraha göre konumlar incelenmiştir. Çalışma Planı ve Yöntemler: Altı kadavra temporal kemiğinin üçünde retrosigmoid, üçünde retrolabirenter yaklaşım uygulandı. Diseksiyonlarda her bir yaklaşım için operasyon süresi, posterior fossa yapılarının açığa çıkarılmasındaki zorluk ve farklı patolojilerin uygulanan yaklaşımı etkileme oranı değerlendirildi. Bulgular: Retmosigmoid yaklaşımda operasyon süresi, retrolabirenter yaklaşıma göre üç kat daha kısaydı. Fasyal sinir vertikal segmenti ve posterior semisirküler kanalın yaralanma riski retrolabirenter yaklaşımda daha fazlaydı. Yedinci ve sekizinci sinirlerin ayırımının retrosigmoid yaklaşımda daha kolay olduğu görüldü. Sonuç: Retrosigmoid yaklaşım, retrolabirenter yaklaşımdan daha üstün bulunmuştur.

Anatomical Comparison of Retrosigmoid and Retrolabyrinthine Approaches to the Acousticofacial Pedicle

Muş N., Yetişer S.

Objectives: The posteridr fossa approach is a commonly used surgical method, utilizing two basic routes to approach the posteridr cranial fossa, namely, the retrosigmoid and the retrolabyrinthine routes. This study investigated particularly the acousticofacial pedicle in relation to each anatomical structure in the posteridr fossa and the surgeon's view. Design and Methods: Six cadaveric temporal bones were surgically dissected, using the retrosigmoid (n=3) and the retrolabyrinthine (n=3) approaches. Opefatian time, difficulty in exposing the posterior fossa structures, and the influence of different types of lesions on each procedure were assessed. Results: Operation time in the retrosigmoid approach was threefold less than that of the retrolabyrinthine approach. The risk of injury to the vertical segment of the facial nerve and posteridr semicircular canal was greater in the retrolabyrinthine approach. Identification of the seventh and eighth nerves was better in the retrosigmoid approach. Conclusion: The retrosigmoid approach was found superior to the retrolabyrinthine approach.

KBB İhtisas Dergisi 6-2 163

Ara İstanbul KBB BBC Uzmanları derneği ve TKBBV ortak bilimsel toplantısı
Kozyatağı Hilton Otel
6
2017
Nis 3. İLKBAHAR TOPLANTISI
Belek/Antalya
12
2018
Ağu 3.ERA-SUMMIT
Kiev/Ukrayna
28
2018
Eki MEDITRIO 3
Girne/KKTC
4
2018
KBB Dernek   | KBB Yeterlik Kurulu   | Kullanım Şartları
 LookUs & Online Makale