Ana Sayfa » Yayın Arşivi » Türk Otorinolarengoloji XXXV. Ulusal Kongre Özetleri » 2013 » Kronik Ototis Media Cerrahi Tedavisi: 6 Yıllık Tecrübemiz
 

Kronik Ototis Media Cerrahi Tedavisi: 6 Yıllık Tecrübemiz

Noyan B., Özdek A., Korkmaz H., Saylam G., Girgin D., Bayır Ö., Tatar Ç. E.

AMAÇ:Bu çalışmanın amacı kronik otitis media ve komplikasyonları nedeni ile opere edilen hastalarda, uygulanan cerrahi prosedürlerin mevcut orta kulak patolojileri ve postoperatif sonuçları ile birlikte değerlendirilmesidir. YÖNTEM-GEREÇLER:Bu çalışmada S.B. Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kulak Burun Boğaz Kliniği’nde 2007-2013 yılları arasında kronik otitis media tanısı nedeniyle opere edilen hastaların bilgileri retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların demonstratif bilgileri ile beraber, yapılan cerahi tipi, cerrahi sayısı, peroperatif tanıları, kemikçik hasarının varlığı, fasiyal kanalın durumu, lateral kanal ve duranın durumunun yanı sıra gelişen komplikasyonlar değerlendirilmiştir. BULGULAR:Bu çalışma 413 erkek ve 481 kadın olmak üzere 894 hastayı kapsamaktadır. Olguların yaş aralığı 5-84 (ortalama 32,4±14,6) olup %78,4'ü 18-65 yaş aralığında, %20,1'i 18 yaş altında ve %1,5'i de 65 yaş üzerindedir. Uygulanan cerrahi yöntemlere bakıldığında ilk iki grubu canal wall-up timpanoplasti (%46,5) ve basit timpanoplasti (%32,8) oluşturmaktadır. Opere edilen hastaların %8,1'inde karşı kulakta da perforasyon mevcuttur. Olguların %17,8'inde revizyon cerrahi girişime ihtiyaç duyulmuştur. 389 hastada (%43,5) orta kulak mukozası normal olarak değerlendirilmiştir. İntraoperatif olarak %24,9 oranında kolesteatom, %43,6 oranında kemikcik zincir defekti, %10,6 oranında da fasiyal kanal defekti saptanmıştır. 2 hastada (%0,22) 1mm-3mm arasında lateral semisirküler kanal hasarı oluşmuş, 4 hastada (%0,44) House-Breckman sınıflamasına göre grade II-IV arasında değişen geçici fasiyal sinir paralizisi ortaya çıkmıştır.1 hastada (%0,11) iatrojenik kemikcik zincir hasarı ve 1 hastada (%0,11) iatrojenik koklear hasar gelişmiştir. SONUÇ: KOM ve komplikasyonlarının görülme oranı son yıllarda azalsa da tanı ve tedavisindeki gecikmelerin artmış mortalite ve morbidite ile sonuçlanabileceği unutulmamalı, doğru zamanda doğru tedavi yaklaşımı seçilmelidir.

Türk Otorinolarengoloji XXXV. Ulusal Kongre Özetleri PS3-026

Kullanım Şartları
 LookUs & Online Makale